Ένα ερώτημα...

Ζει ο άνθρωπος για να μαθαίνει ή μαθαίνει για να ζει; Αυτό είναι ένα ερώτημα που μου τρώει την ψυχή. Ψάξε μες τα βαθειά νερά της ψυχής σου μήπως και βρεις το νόημα της ζωής, μήπως βρεις γιατί είσαι εδώ και κολυμπάς σε μια άβυσσο που άλλοι σε φτύνουν και άλλοι σε γλείφουν.
Κοίτα ψηλά και μην θυμώνεις στην ζωή, το αίσθημα αυτό δεν σου αλλάζει την ψυχή. Σκέψου το κλάμα της μάνας για το χαμό του γιου της και την εξομολόγηση του πατέρα για τον ντοπαρισμένο γιο του.
προσπάθησε να δεις τη ζωή με άλλο μάτι, με τα μάτια ενός μικρού παιδιού χωρίς μίσος για το τίποτα,χωρίς θέληση για εξουσία και αφανισμό της κάθε οντότητας προς τιμήν της δικής σου.
Φτιάξε το δρόμο της ζωής σου με τη δική σου σκέψη και όχι με κανόνες και σκέψεις άλλων.
Γιατί ακόμα δεν βρίκαμε την μηχανή του χρόνου ωστε να μπορού με να διορθώνουμε τα λάθη σβήνοντάς τα, μπορούμε όμως να τα ξεχνάμε και να πάμε μπροστά απλά μαθαίνοντας από αυτά..