"Καψε" το "βραδυ" σου

Αθωες σκεψεις.., παιδικες, ανεμελες..Διχως ρεαλισμο και εμπειρια. Χωρις παραπανω σκεψη. Απλα..., κοντρα στο κατεστημενο. Σε αυτα που ζει ο καθείς, σε αυτα που περναει, σε αυτα που σκεφτονται οι αλλοι. Στη ζωη την ιδια..
Οι εμπειριες λιγες, μα τα συναισθηματα πολλα και εντονα. Δεν καθεσαι να ακουσεις "δεν ειναι ετσι...", "οταν μεγαλωσεις θα μαθεις...", "εχεις να δεις ακομα...", "παψε γιατι θα φας σφαλιαρα!!". Δε σου "λενε" τιποτα... Δε δινεις δεκαρα..
Μαθαινεις απο τις μουσικες που γουσταρεις. Παραμυθιαζεσαι απο τα μεγαλυτερα παιδια. Γνωριζεις απ' τη μοναξια σου...
Μεγαλωπιανεσαι με ονειρα άπιαστα. Μεγαλα κι απεριγραπτα. Αυτα που θελεις εκεινη τη στιγμη. Νομιζεις πως ετσι θα γινει. Δε θα βρεις εμποδιο να σε σταματησει! "Μπορω να αλλαξω τον κοσμο!!".
Τα αυτια σου βουιζουν απο σκουπιδια, που χρονο με το χρονο συσσωρευονται σε νομιμες χωματερες.. Ενω οι παρανομες μεσα σου σφιζουν απο ζωη και οργιαζουν. Λογικα θα μπορεις να ξεφυγεις. Εμεις ειμαστε παγιδευμενοι.
Ερχεται το πληρωμα του χρονου, κατ' εσαι(ε?), και κανεις ελευθερα ο,τι πραγματικα σου γουσταρει. Τα καις ολα! Απο βιβλια και βιτρινες, μεχρι τα κυτταρα σου. Βγαινεις, ξενυχτας, πινεις, βολτα στο μπαφραίιν. Κρεβατι; υπνο και συντροφους μεχρι αηδιας.Τερμα πια τα ξυπνητηρια και οι καταναγκαστικες προσευχες πρωινιατικα.
Ωριμαζεις. "Τι κανει ο ενας;", "τι κανει ο αλλος;", "Δε του φαινομαι καλα". Αρχιζεις και σκεφτεσαι αλλιωτικα απο τοτε. Λαου λαου παει το καινουριο παραμυθι.. Εισαι μεγαλος νομιζεις. Οχι τοσο, ομως, ωστε να μη σε παιρνει ο υπνος καθως το ακους.
Καληνυχτα..
Ας μη σε παρει ο υπνος αποψε..