Obama, ο "άνεμος της αλλαγής"

Ας παρουμε τα πράγματα από την αρχή...

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

Οι περισσότερο υποψιασμένοι για το ποιος-οι δημιουργούν τις συνθήκες και τα πλαίσια δράσης σε ένα σύστημα (οικονομικό - πολιτικό - κοινωνικό) γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε επιλογή δεν είναι τυχαία. Κάθε επιλογή έχει και ένα στόχο, συγκεκριμένο και ιδιοτελή. Δεν τίθεται θέμα θεωριών συνομωσίας, αλλά πραγματικότητας.

Είμαι επιφυλακτικός σε κάθε παρουσίαση ανθρώπου ως Μεσσία όπως αυτό και αν εκφράζεται, όχι γιατί είμαι μηδενιστής ή πεσιμιστής ή απαισιόδοξος ή μίζερος... Απλά και μόνο γιατί γνωρίζοντας κάποια πράγματα (γεγονότα και καταστάσεις) και υποψιαζόμενος άλλα τόσα, αρνούμαι να γίνομαι θεατής της συγκέντρωσης της "ελπίδας" οποιασδήποτε κοινωνίας, έθνους, κράτους σε ένα και μόνο ηγέτη, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την Αμερική...

Σιγά σιγά πλέον πέφτουν οι μάσκες και διαφαίνεται ολοένα και περισσότερο ποιοι πραγματικά κρύβονται πίσω από τις επιλογές που γίνονται σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο και για ποιους λόγους, και σίγουρα δεν είναι υπέρ μας... Η ίδια η Αμερκή είναι εγκλωβισμένη μέσα από τα χρέη της σε ένα οικονομικό καθεστώς και το ίδιο το πολιτικό της σύστημα με οποιονδήποτε επικεφαλής μετατρέπεται σε θίασο ενός λόμπι επιχειρηματιών και τραπεζιτών...

Ο Ομπάμα γνωρίζουμε όλοι ότι εκλέχτηκε από τον ίδιο λαό που έχει εκλέξει 2 φορές τον Μπους, με μαζική πρεσέλευση κόσμου στις κάλπες. Ο Ομπάμα χρησιμοποιώντας έξυπνα και μελετημένα το όπλο του Ιντερνετ, δημιούργησε εστίες και πυρήνες "στρατολόγησης" ψηφοφόρων σε κάθε κοινότητα των περιφερειών των μεγάλων αστικών κέντρων, όπου η φωνή του λόγου του έφτανε με "καθυστέρηση". Κινητοποιούνται οι ίδιοι οι πολίτες να επιτελέσσουν το προπαγανδιστικό έργο του συμβουλευτικού - εκλογικού επιτελείου του.

Αυτή η κινητοποίηση σε συνδυασμό με τις μεγάλες οικονομικές απολαβές από "μαζικές ενισχύσεις των 10$", κα8ώς επίσης με την προβολή της "πολιτικής της αλλαγής", τη φθορά εξαιτίας της πολιτικής πολιτικής του προκατόχου του, τις εξαγγελίες για μέτρα ενίσχυσης και θωράκισης της οικονομίας εν μέσω κρίσης και φυσικά τη στήριξη του ελιτίστικου λόμπι τραπεζιτών - μεγαλοεπιχειρηματιών (F.E.D., Halliburton, Exxon κλπ) έφεραν τον Ομπάμα στο Λευκό Οίκο... Δεν τίθεται θέμα ριζοσπαστικής αλλαγής της συνείδησης των Αμερικάνων, απλά και μόνο ο Ομπάμα και το επιτελείο του είχαν τις συνθήκες και τις εκμεταλλεύτηκαν με τον καλύτερο τρόπο ώστε να προωθηθεί στην προεδρία.

Πλέον μπορούμε και μιλάμε ανοιχτά για το ποιος έχει πραγματική εξουσία και ποιος φαίνεται να έχει. Η εξουσία ενός Αμερικανού προέδρου σταματά εκεί που αρχίζουν τα οικονομικά συμφέροντα του προαναφερθέντος λόμπι τραπεζιτών - επιχειρηματιών. Η ίδια η εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. καθορίζεται ανάλογα βάσει των αναγκών του λόμπι. Οι αμερικάνικες στρατιωτικές επεμβάσεις των τελευταίων χρόνων, μόνο σε οικονομικά οφέλη μπορούν να μεταφραστούν και όχι φυσικά για το λαό, ο οποίος παραμυθιασμένος με ένα "ιερό πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" πληρώνει το τίμημα σε ζωές και οικονομική - εργασιακή ανασφάλεια.

Ο πολλά υποσχόμενος Ομπάμα τήρησε σιγή ιχθύος στην εισβολή του Ισραήλ στην υπό ισραηλινή κατοχή λωρίδα της Γάζας, και μόνο όταν ήταν πλέον δεδομένη η αποχώρηση των στρατευμάτων (έχοντας ή μη πετύχουν το σκοπό τους), έγιναν οι τυπικές συστάσεις συμόρφωσης επικαλούμενος πάντα το συμβούλειο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Ας μην ξεχνάμε ότι η Αμερική είναι και ο βασικότερος προμηθευτής των ισραηλινών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Οι αμερικανικές δυνάμεις κατοχής θα παραμείνουν όπως και οι φιλοαμρεικανικές μεταβατικές κυβερνήσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ μέχρις οσότου εξαντληθούν οι πόροι πλουτισμού που προσφέρουν τα μέρη αυτά.

Ο Ομπάμα μπορεί πράγματι να προωθήσει κάποιες κοινωνικές αλλαγές, πάλι στα πλαίσια του επιτρεπτού. Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι έχει την ελευθερία ενός πουλιού σε χρυσό κλουβί...